DotA : Defence of the Ancient
กว่าผมจะมารู้สึกตัวว่า
ได้ใช้ชีวิตในรั้วมหาลัยมานานแค่ไหน?
ผมก็ต้องมานั่งเตรียมตัวที่จะลงทะเบียนเรียนปี3เทอม1เสียแล้ว
การลงทะเบียนปีนี้ของผมและทุกๆคนของมหา'ลัยในปีนี้
ดูจะยุ่งยากและวุ่นวายกันมากกว่าเดิมพอสมควรเลยทีเดียว
เนื่องจากปีนี้ เป็นปีแรกที่ทางมหา'ลัยจะเริ่มให้มีการเปลี่ยนระบบการลงทะเบียน
จากเดิมที่การลงทะเบียน จะทำรวดเดียวจบที่อาคารจักรพันธ์ฯ
ก็เปลี่ยนมาเป็นระบบการลงทะเบียนออนไลน์แทน
ซึ่งคาดว่าจะทำให้ได้รับความสะดวกสบายมากยิ่งขึ้น?
ช่วงที่ผ่านมา
ผมหมดเวลาไปกับการเล่นเกมส์ออนไลน์เกมหนึ่ง
"DotA"
หากใครได้เคยลองเล่นและสัมผัสมา
คงจะรู้ถึงพิษสงของมันไม่มากก็น้อย
ถึงความสามารถในการฆ่าเวลาอันยอดเยี่ยม
ความกดดันขณะเล่นอันเต็มปรี่
ไปจนกระทั่งความบันเทิงอันเฉียบขาดที่ได้รับ
สำหรับตัวผมแล้ว
เกมส์นี้
มันเป็นเสมือนเกมส์ที่ได้จำลองรายละเอียดทุกอย่างที่สามารถเกิดขึ้นได้ในชีวิตจริงของ"มนุษย์"เรากันเลยทีเดียวเชียว
มิตร
ศัตรู
เวลา
สัญชาตญาณ
การแบ่งพรรคแบ่งพวก
การแบ่งหน้าที่
การร่วมมือกัน
การลำดับความสำคัญ
ผู้มีบทบาทมากที่สุด
ผู้มีบทบาทน้อยที่สุด
ผู้ทำหน้าที่ได้ดี
ผู้ทำหน้าที่ได้ไม่ดี
ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่
ความมีน้ำใจ
ความเห็นแก่ตัว
ความหยาบคาย
ความรัก
ความชัง
ความมุ่งมั่น
ความท้อถอย
การจัดสรรปันส่วน
การวางแผน
การคิดคำนวน
การเป็นผู้นำ
การเป็นผู้ตาม
การสร้าง
การทำลาย
การรุก
การรับ
การสวนกลับ
การหนี
การเอาชีวิตรอด
ชัยชนะ
ความพ่ายแพ้
ความสำเร็จ
ความล้มเหลว
การสั่งสมประสบการณ์
การประเมินสถานการณ์
การประเมินทั้งตนเอง
และฝ่ายตรงข้าม
การใช้ความสามารถที่มีอยู่อย่างได้ผล
การเกิด
การบาดเจ็บ
การรักษา
การป้องกัน
การล้มตาย
การดูถูก
การให้กำลังใจ
การชื่นชม
การยื่นมือเข้าช่วยเหลือ
การขอรับความช่วยเหลือ
การตัดสินใจที่เฉียบขาด
ไปจนถึงกระทั่งการตัดสินใจผิดพลาดที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ
ผมไม่อยากที่จะยกย่องเกมส์นี้ซะจนเว่อร์เกินไป
มันก็เป็นแค่เกมส์ๆหนึ่งเท่านั้น
ผมก็เลยขอพูดแค่เพียงว่า
" พระเจ้าก้วยช่วยทอดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!
มันสุดยอดอะไรได้ถึงขนาดนี้!!!!!!!!!! "
" โอ้วววววววววว ไม่ คุณเคยประสบกับประสบการณ์อันน่าจดจำเหล่านี้มั้ย? "
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
ถึง ณ ตรงนี้.....
ผมคงไม่จำเป็นต้องสาธยายถึงคุณอนันต์
หรืออธิบายไปถึงโทษมหันต์
ที่ทั้งผมรวมไปถึงผู้เล่นเกมส์นี้หรือเกมส์อื่นๆต่างได้รับ
หากแต่มาจากที่เราเข้าใจกันอยู่แล้วด้วยตัวเองว่า
"เหรียญย่อมมีสองด้าน"
สุดท้ายแล้วก็มาจบลงตรงที่
"ความเข้าใจ"
อะไรที่มากเกินไปก็ไม่ดี
อะไรที่น้อยเกินไปก็ไม่ใช่......
"ทางสายกลาง"
และ
"ความพอดี"
ดูจะเป็นคำตอบที่เด่นชัด และไม่มีตัวเลือกอื่นที่มีน้ำหนักพอจะมาล่อหลอกเราได้ เหมือนดังเช่นคำตอบในกระดาษข้อสอบ.....
อาจจะดูอิงพระพุทธศาสนาไปซักหน่อย
อาจจะดูอิงหลักพระธรรมคำสอนไปสักเล็กน้อย
แต่ "ธรรม" ก็คือ "ธรรมชาติ"
"กฎของธรรมชาติ"
ที่ถูกเนรมิตขึ้นมามาอย่างสรรสร้างและบรรจงงดงามเกินพรรณา
"กฏ"
"ที่ถูกสร้างขึ้นมาให้ควบคุมสิ่งที่เหนือการควบคุม....."
มหัศจรรย์......
อย่างไรก็ตาม
ในเมื่อทุกสิ่งเป็นไปอย่างนั้น
จะไปสนใจให้ปวดหัวขึ้นมามากขึ้นกว่าเดิมทำไม?
อย่างน้อยที่สุด
DotAที่เรากำลังยกตัวอย่างขึ้นมาจากหลายๆปัจจัยนี้
ทำให้"ผม"
และ"เพื่อนๆ"
มีความสุข
หยอกล้อ
เฮฮา
และหัวเราะจากการได้พบปะและใช้เวลาร่วมกันใน"โลกสมมติ"
มากขึ้นจากใน"โลกแห่งความเป็นจริง"
ที่เราสวมบทบาทอย่างที่เราชอบไม่ได้
ไม่ง่ายเหมือนกับที่เราเลือกตัวละครในเกมส์สักตัวนึงขึ้นมา
แล้วรู้ว่าเรามีศักยภาพพอ
ที่จะทำเรื่องอะไร ใดๆได้บ้าง.....
เท่านี้ก็คงจะเพียงพอสำหรับเหตุผลบางๆนี้แล้ว....
แม้จะเพียงเล็กน้อย
แต่ก็ไม่ด้อยความรู้สึก.....
ขอบคุณ.....
ทุกๆคน
ตั้ม,ตู๋,รัก,หนุ่ม,บู,ตั๋น,เอฟ,เจมส์,สุม,Q,พี่อุ้ม,DKK_PBQ
สำหรับ
การร่วมเป็นร่วมตายออกรบในสมรภูมินี้
หรืออาจ.....
ที่จะเป็นในทางกลับกันบ้าง เป็นครั้งคราว.....
5555+
TopRocker
30 พ.ค. 2549 เวลา 01:09 น.
เเย่งะ...
ขึ้นปี 4 แล้ว ยังไร้สาระอยุ่เลย ก๊าก
วันเวลาผ่านไปเร็วจัง...
เหอะๆ
*----------*
อัพไดเป็นด้วยหรอค่ะ 55
ปล.มหาลัยเดียร์เป็นระบบออนไลน์ง่ะ
สะดวกดีน้า
ปล.อีกที ไม่เคยเล่น DotA ง่ะ
เราเลิกเล่นเกมส์ไปนานและล่ะ แต่ก็ นะ ^^
ลงทะเบียนปีนี้ไม่ยุ่งยากหรอก
เราฝากเพื่อนลงน่ะ แป่ว!!
ก็ ติดธุระ เป็น staff ก้าวแรกฯ ก็เลยฝากเพื่อนลง
จะเปิดเทอมแล้ว แก่กันอีกปีแล้วสิเนี่ย
ท้อป
เธอ
นูป
เกิน
ไป
เร็วเนอะ เหมือนเพิ่งจบม.ปลายมาไม่นาน
ลงทะเบียนยุ่งยากเหมือนกันเลย
ปกติมหาลัยจัดตารางให้
คราวนี้ต้องมาเลือกลงเอง
จัดกันวุ่นวาย กว่าจะลงตัว
แหะๆ ยังงัยก้ออย่าเล่นเพลินล่ะท๊อป
นี่เปิดเทอมแล้วน้าาาา
ตั้งใจเรียนด้วย
*หน้าฝนแล้ว รักษาสุขภาพด้วยนะจ๊ะ
ระวังจะไม่สบาย
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน คงสบายดีมั้ง อิอิ
ยินดีที่ได้รู้จักเดะกาเสดเหมือนกัน นะค๊า
เดี๋ยวเค้าก็ปิดไดหรอก ^^
งานเยอะใช่มั๊ยล่ะ
กลับมาไวๆ นะคะ
ไปไหนอ่า
กลับมาได้แล้ว